Sadece Yalnızlık Susuyor Benimle

Gitmek için geldiğim herhangi bir mekan gibi terk ediyorum yüreğini,
geçerken uğramış say gitsin iste,
basitleştir yani en ince detaylara boğduğum yılları,
korkma zorlanmazsın,
basiti ligi öğreten sendin bu aska,
hayalleri birer yerle bir edende sendin,
üstüne yok yakıp yıkıp geçmekte,
acımasızca, umursamadan,
bir an bile düşünmeden kıyan sendin her seferinde,
bak ne güzel ulaştın amacına banide kendine benzettin,
basitleşiyorum senin gibi günden güne,
aman diyip geçiyorum bütün sorunları, hüzünleri, askı ve seni,
fırtına gibi esip geçtin hayatımdan,
hasarları onarmakla uğraşıyorum kalan gücümle, umudumla,
beni basmasa bıraktığın yanılgılarla oturup dertleniyorum her gece,
güneşle doğan umutlarım karanlık inince yüreğime terk ediyor zalimce,
kalıyorum yine bir basıma,
yalnızlık çıka geliyor,
selamlıyorum çaresizce,
bir tek o anlıyor,
bir tek o vefalı ne olursa olsun bırakıp gitmiyor,
ben ağlarken rahatsız etmiyor,
suskunluğuma karışmıyor,
herkes bıkıyor teselli etmekten bir tek o biliyor tesellinin faydasız olduğunu,
sadece yalnızlık susuyor benimle,
bak yine efkarlandım sen düşünce aklıma,
seni düşünmek bile yetiyor yani kördüğüm olmama,
yetiyor beni alt üst etmesine,
yoklama artik aklimi, yüreğimi,
yoklama artik,
bir damla kalmış sevinçlerimden daha fazla camla,
kalan kırıntılarla yaşamayı da öğrenirim nasıl olsa….