Her sabah uyandigim gibi uyandım bugun yine,
gozlerimi actım, nefes aldım ve yatagın diger ucuna baktim,
yine dün gibi yine bir onceki gün gibi,
sen yoktun.
Her sabah uyandigimda sanki bugun gitmissin gibi o ilk anın acısını yaşadım,
sanki ogün gibi.
Sıradan bir gün işte her zamanki gibi,cayımı demledim terasa cıktım,
bekledim sanki arkamdan sessizce gelip “kahvaltıyı burda yapalım”demeni umud ederek.
Gelmedin dün gibi ve ondan bir onceki gün gibi.

Masayı topladım tekrar yatagimıza gittim,kahvaltı sonrası 10 dakika molası icin,her pazar yaptıgımz gibi,yastıgına sarıldım kokladım ve bugün ilk kez mutlu oldum senden bir iz bulabildigim icin;cünkü giderken geride sadece kokunu bıraktın birde beni.Sustum dinledim belki “hadi kahvemizi yap kalkalim artık”demeni bekledim,demedin.
Senin şerefine bir kahve yaptim kendime bol köpüklü,yanında asla icmedigim bir bardak su…
Her yudumda hic sevmedigin halde sırf bana eslik etmek icin katlandıgın bu seromoniye güldüm,aglayarak.
Her gün her gece agladığım gibi.
Dışarı cıkmak yürümek istedim senin nefret ettigin iyot kokusunu icime cekmek istedim.uzerimi degistirdim, saclarımı actim ,rujumu sürdüm.
Aynaya baktım dakikalarca,sessizce bekledim “ne gerek var simdi bu kadar süse”demen icin.yine sustun yine konusmadın.

Her zamankinden farklı yavaş yavaş yürüdüm yollarda,etrafima bakınmadan,konuşmadan,ve gülmeden.
zevk vermedi bu yürüyüş bana geri döndüm.Bahçe kapısından girerken bir gün önce park ettigim arabaya baktım.
Durdum basimi kaldırıp pencereye baktım “olmadı öyle park edilmez biraz saga yanastir”demeni istedim demedin.

Evimize girdim,ilk önce salona sonra mutfaga ve daha sonra diger odalara baktım olmayan umudumla,seni yine buzdolabının basında görmeyi diledim.”bak sadece meyve yiyorum,bir tane muz aldim,gercekten… “demeni istedim
nafile umutlandım.

Etrafa baktım dolu kültabagi aradım bulamadım,üzerinden cıkarıp koltugun üstüne attığın switini,birini salonda diger esini banyoda bıraktığın terliklerini,sesini aradım.bulamadım.

Günün en sevdigim saati geldi, güneş batmak üzereyken oturup saatlerce konustugumuz dedikodu kösesine gectim.Her tatil günü oldugu gibi.Ne cay demledim nede sigara yaktım.ve o köseyi kaldırmaya karar verdim.

sadece senin yüzündeki gülümsemeyi hayal edebilmek icin fırında tavuk,pilav,ve tesaduf eseri kesfedilen adi bile olmayan bizim corbamızdan yaptım.Yiyemedim ama gülümsemenin sana ne kadar yakıştığını hatırladım.Yemekler soğudu ben yine “hadi biraz daha pilav ver “demedini bekledim;radyoda calan sarkidan baska ses cikmadi odadan.

uyumak istedim,uyuyabilmek istedim,
bir bardak süt ictim.hic tadını alamadim belkide sen getirmedigin icin.
Gece uyumadan son kavgamizi yapmak istedim,icmek istedigin son sigara yüzünden.
Ne sessiz ne kavgasiz bir hayat oldu benimki.
Balkona cıkıp bir sigara yaktım kendimle kavga edebilmek icin.
karanlığa baktım ,
izledim tebeesüm ettim ;
hava sartlarının kötülüğü nedeniyle iniş yapamayan uçaklari ufo sanıp ve buna inandığımız icin.
Yatağıma gittim uyumaya calıştım,
yatagın icinde saatlerce döndüm,”hadi bebegim uyu artık “demeni bekledim.
demedin.
ve ben uyuyamadim
dün gibi
bir önceki gün gibi
günlerdir olduğu gibi

dilekumur

Popüleritesi: 5%